HISTORIA SZKOŁY

Zawiłe losy - czyli zarys historii szkolnictwa powszechnego w powojennej historii Puck

Rada Miasta w Pucku dnia 12 marca 1999 roku uchwałami Nr V/6/99 oraz Nr V/7/99 uchwala co następuje:Likwiduje sie publiczną Szkołę Podstawową Nr 2 im. Hieronima Derdowskiego w Pucku, ul. Nowy Świat 12 Obwód szko?y przejmuje Szkoła Podstawowa Nr 1 im. Mariusza Zaruskiego w Pucku, ul. Przebendowskiego 27. Przekształca sie z dniem 1 wrzesnia 1999 roku Szkołę Podstawową Nr 1 im. Mariusza Zaruskiego w Pucku ul. Przebendowskiego 27 o strukturze organizacyjnej klas I VIII w sześcioletnią Szkołę Podstawowę o strukturze organizacyjnej klas I VI.

Uchwały wchodzą w życie z dniem 1 września 1999 roku.

Tak otwarty został nowy rozdział w historii powojennego szkolnictwa powszechnego w Pucku rozdział, który jest tylko częścią tak bardzo ciekawej historii. Powojenne poczatki siegają września 1945 roku, kiedy powstała w Pucku Szkoła Powszechna im. Wandy Wasilewskiej, mieszcząca się w przedwojennym budynku Szkoły Powszechnej przy ul. Szkolnej 14 (obecnie budynek Liceum Ogólnokształcącego). Była to szkoła 7 klasowa, gdzie w 16 oddziałach uczyło się 782 uczniów z Pucka i Błądzikowa. (dodać w tym miejscu należy, iż porozbiorowe przedwojenne szkolnictwo powszechne w Pucku rozpoczłęło swoją historię w tymże budynku, od roku 1921 czyli dokładnie 80 lat temu). Kierownikiem w tej pierwszej powojennej Szkole Powszechnej zostaje Ignacy Tarnowski a grono pedagogiczne liczy 13 osób. W następnym roku szkolnym 1946/47 szkoła nosi nazwę Publicznej Szkoły Powszechnej a jej kierownikiem zostaje Franciszek Banach. Na podstawie Instrukcji Ministerstwa O?wiaty z dnia 4.05.1948 r. wprowadzono obowiązkową szkołę 7 klasową, która mogła byż łączona z 4 klasowym Liceum Ogólnokształcącym. Dlatego też od 1.09.1948r. w Pucku powstaje Szkoła Podstawowa i Liceum Ogólnokształcące stopnia podstawowego i licealnego słynna jedenastolatka, oparta na wzorcu 10 latki radzieckiej.

Dyrektorem 11 latki zostaje Franciszek Banach. W tym samym roku utworzona zostaje druga pucka Szkoła Podstawowa tzw. "siedmiolatka".  Mieści się przy ul. Zamkowej 5, gdzie naukę podjęło 351 uczniów w 9 klasach. Zatrudniono 8 nauczycieli.  Kierownikiem tej szkoły został Zygfryd Prószyński.

czerwcu 1951 r. na emeryturę odchodzi Franciszek Banach a dyrektorem szkoły na ul. Świerczewskiego zostaje do marca 1952 r. Tadeusz Sobiepanek, wtedy funkcję tą obejmuje Jan Kołakowski i pełni ją aż do końca istnienia szkoły 11 letniej. Kierownik szkoły przy ul. Zamkowej Zygfryd Prószyński w 1955 r. awansuje i przechodzi do Inspektoratu Oświaty. Nowym kierownikiem zostaje Maria Kofińska, która kierowała szkołą przez następnych 8 lat. Rok szkolny 1959/60 przynosi nowy budynek dla Szkoły podstawowej Nr 2 (obecny budynek gimnazjum).

W roku 1964 kierownikiem tej szkoły zostaje ponownie Zygfryd Prószyński. Przy szkole działa Państwowe Ognisko Artystyczne prowadzone przez Romualda ŁukowiczaW tym samym 1964 roku 16 października Kuratorium Oświaty zatwierdziło nową nazwę szkoły na  ul. Świerczewskiego "Szkoła Podstawowa i Liceum Ogólnoksztacące im. Stefana ?eromskiego w Pucku".

Rok 1966 przynosi wiele zmian w organizacji szkolnictwa w Pucku.

31.08.1966 r. zliwkidowana została Szkoła Podstawowa i  Liceum Ogólnokształcące, a od 1.09.1966 r. w miejsce 11 latki powstały Liceum Ogólnokształcące im. Stefana Żeromskiego oraz Szkoła Podstawowa Nr 1. 

Zajmowały one nadal budynek przy ul. Świerczewskiego. Kierownikiem Szkoły Podstawowej Nr 1 został Paweł Tarnowski. Zarówno Szkoła Podstawowa Nr 1 jak Szkoła Podstawowa Nr 2 w wyniku reformy zmieniają się w ośmioklasowe szkoły podstawowe. 1 września w obydwu puckich podstawówkach uczyło się łącznie 1595 uczniów, a nauczało ich 54 pedagogów. W latach 1968/1969 ciasnota w budynku Szkoły Podstawowej Nr 1 spowodowała przeniesienie niektórych klas do świetlicy Harcerskiego Ośrodka Morskiego a zimą do prywatnego domu państwa Żalikowskich, gościnnie korzystano również z sali w Szkole Podstawowej Nr 2. Od października 1970 r. na czas remontu budynku przy ul. Świerczewskiego szkołę przeniesiono tymczasowo do baraków kolonijnych . W tym samym roku zmieniło się kierownictwo Szkoły Podstawowej Nr 2. Pan Zygfryd Prószyński odchodzi na emeryturę a nowym kierownikiem zostaje Maria Czapkowska.

3 września 1973 r. Szkoła Podstawowa Nr 1 powróciła do wyremontowanego budynku przy ul. Świerczewskiego. 14.10.1973 r. w 25 rocznicę powstania Szkoły Podstawowej Nr 2 otrzymuje ona imię Hieronima Derdowskiego. W roku 1975 dyrektorem Szkoły Podstawowej Nr 1 zostaje Edward Mrozik. Rok 1977 jest poczatkiem starań o nadanie szkole imienia i sztandaru. W roku szkolnym 1977/78 funkcję dyrektora przejmuje Andrzej Tramer. 10 stycznia 1978 r. odchodzi na emeryturę kierownik Szkoły Podstawowej Nr 2 Maria Czapkowska.  Do końca roku obowiązki dyrektora pełnił Edward Mrozik. Początek roku szkolnego 1978/79 to w obydwu szkołach zmiany dyrekcji, w Szkole Podstawowej Nr 1 dyrektorem zostaje Joanna Maciukiewicz a w Szkole Podstawowej Nr 2 Janusz Odrowski. W roku 1981 następują przenosiny Szkoły Podstawowej Nr 1 do nowej siedziby na ul. Przebendowskiego, który to budynek opuszcza Liceum Ogólnokształcące przenosząc sie do budynku przy ul. Świerczewskiego. W roku szkolnym 1982/83 Szkole Podstawowej Nr 2 przybywa nowe pomieszczenie tzw. "mała" sala gimnastyczna a Państwowe Ognisko Baletowe przenosi się do własnej siedziby. W roku 1983 dyrektorem Szkoły Podstawowej Nr 1 zostaje Teresa Dawiec.

26.01.1984 r. Kuratorium Oświaty i Wychowania w Gdańsku wyraziło zgodę na nadanie Szkole Podstawowej Nr 1 imienia Mariusza Zaruskiego. Uroczystość nadania imienia połączona z odsłonięciem tablicy pamiątkowej przy wejściu do szkoły odbyła się 22.06.1984 r.

W tym samym roku zmienia się kierownictwo Szkoły Podstawowej Nr 2. Nowym dyrektorem zostaje Janina Guziak. 21.06.1985 r. Szkoła Podstawowa Nr 1 otrzymuje sztandar. W latach 1987/88 dyrektorem "jedynki" była Danuta Krakówka a od roku 1988 przez następnych dziesięć lat Mirosława Pieper. Rok 1990 przynosi zmiany dyrektora w "dwójce" zostaje nim Krystyna Senger, która będzie pełniła tą funkcję do końca istnienia tej szkoły, będąc jej ostatnim dyrektorem. W roku 1995 "jedynka" otrzymuje do użytku nową salę gimnastyczną. W latach 1996/97 obydwie szkoły staraniem swoich dyrektorów Mirosławy Pieper i Krystyny Senger wzbogacają się o nowoczesne pracownie komputerowe.

W roku 1998 odchodzi na emeryturę Mirosława Pieper a funkcję dyrektora "jedynki" przejmuje Zdzisław Pruchniewski, będący jej ostatnim dyrektorem.Z takich to korzeni wyrasta Szkoła Podstawowa im. Mariusza Zaruskiego, która stała się spadkobierczynią całej historii powszechnego szkolnictwa podstawowego w Pucku. Jesteśmy wdzięczni wszystkim, którzy tą historię tworzyli.